Aarti Sangraha

सुखकर्ता दुःखहर्ता वार्ता विघ्नाची । नुरवी पुरवी प्रेम कृपा जयाची ॥ सर्वांगी सुंदर उटी शेंदुराची । कंठी झळके माळ मुक्ताफळांची ॥१॥

रत्नखचित फरा तुज गौरीकुमरा । चंदनाची उटी कुंकुमकेशरा ॥ हिरेजडित मुकुट शोभतो बरा । रुणझुणती नूपुरे चरणी घागरिया ॥२॥

लंबोदर पीतांबर फणिवरबंधना । सरळ सोंड वक्रतुंड त्रिनयना ॥ दास रामाचा वाट पाहे सदना । संकटी पावावे निर्वाणी रक्षावे सुरवरवंदना ॥३॥

शेंदूर लाल चढ़ायो अच्छा गजमुखको । दोंदिल लाल बिराजे सुत गौरीहरको ॥ हाथ लिये गुड़ लड्डू साई सुरवरको । महिमा कहे न जाय लागत हूँ पदको ॥१॥

अष्टौ सिद्धि दासी संकटको बैरी । विघ्नविनाशन मंगल मूरत अधिकारी ॥ कोटीसूरजप्रकाश ऐसी छबि तेरी । गंडस्थलमदमस्तक झूले शशिबिहारी ॥२॥

भावभगतसे कोई शरणागत आवे । संतत संपत सबही भरपूर पावे ॥ ऐसे तुम महाराज मोको अति भावे । गोसावीनंदन निशिदिन गुण गावे ॥३॥

लवथवती विक्राळा ब्रह्मांडी माळा । वीषें कंठ काळा त्रिनेत्री ज्वाळा ॥ लावण्यसुंदर मस्तकी बाळा । तेथुनियां जल निर्मळ वाहे झुळझुळां ॥१॥

कर्पूरगौरा भोळा नयनी विशाळा । अर्धांगी पार्वती सुमनांच्या माळा ॥ विभुतीचें उधळण शितिकंठ नीळा । ऐसा शंकर शोभे उमावेल्हाळा ॥२॥

देवीं दैत्यीं सागरमंथन पै केलें । त्यामाजी अवचित हळाहळ जें उठिलें ॥ तें त्वां असुरपणें प्राशन केलें । नीलकंठ नाम प्रसिद्ध झालें ॥३॥

व्याघ्रांबर फणिवरधर सुंदर मदनारी । पंचानन मनमोहन मुनिजनसुखकारी ॥ शतकोटीचें बीज वाचे उच्चारी । रघुकुलटिळक रामदासा अंतरी ॥४॥

दुर्गे दुर्घट भारी तुजवीण संसारी । अनाथनाथे अंबे करुणा विस्तारी ॥ वारी वारीं जन्ममरणांतें वारी । हारी पडलो आतां संकट निवारी ॥१॥

त्रिभुवनभुवनी पाहतां तुजऐसी नाही । चारी श्रमले परंतु न बोलवे कांही ॥ साही विवाद करितां पडिले प्रवाही । तें तूं भक्तालागी पावसि लवलाही ॥२॥

प्रसन्नवदने प्रसन्न होसी निजदासां । क्लेशांपासुनि सोडी तोडी भवपाशा ॥ अंबे तुजवांचून कोण पुरविल आशा । नरहरि तल्लिन झाला पदपंकजलेशा ॥३॥

युगे अठ्ठावीस विटेवरी उभा । वामांगी रखुमाई दिसे दिव्य शोभा ॥ पुंडलिकाचे भेटी परब्रह्म आले गा । चरणी वाहे भीमा उद्धरी जगा ॥१॥

तुळसीमाळा गळां कर ठेवुनी कटीं । कांसे पीतांबर कस्तुरी लल्लाटी ॥ देव सुरवर नित्य येती भेटी । गरुड हनुमंत पुढे उभे राहती ॥२॥

धन्य वेणुनाद अनुक्षेत्रपाळा । सुवर्णाची कमळे वनमाळा गळां ॥ राही रखुमाबाई राणीया सकळा । ओवाळिती राजा विठोबा सावळा ॥३॥

ओवाळू आरत्या कुरवंड्या येती । चंद्रभागेमाजी सोडुनिया देती ॥ दिंड्या पताका वैष्णव नाचती । पंढरीचा महिमा वर्णावा किती ॥४॥

आषाढी कार्तिकी भक्तजन येती । चंद्रभागेमध्ये स्नाने जे करिती ॥ दर्शनहेळामात्रे तया होय मुक्ती । केशवासी नामदेव भावे ओवाळिती ॥५॥

घालीन लोटांगण, वंदीन चरण । डोळ्यांनी पाहीन रूप तुझें ॥ प्रेमें आलिंगन, आनंदे पूजिन । भावें ओवाळीन म्हणे नामा ॥१॥

त्वमेव माता च पिता त्वमेव । त्वमेव बंधुश्च सखा त्वमेव ॥ त्वमेव विद्या द्रविणं त्वमेव । त्वमेव सर्वं मम देवदेव ॥२॥

कायेन वाचा मनसेंद्रियैर्वा । बुद्ध्यात्मना वा प्रकृतिस्वभावात् ॥ करोमि यद्यत्सकलं परस्मै । नारायणायेति समर्पयामि ॥३॥

अच्युतं केशवं रामनारायणं । कृष्णदामोदरं वासुदेवं हरिं ॥ श्रीधरं माधवं गोपिकावल्लभं । जानकीनायकं रामचंद्रं भजे ॥४॥

ॐ यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् । ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥

ॐ राजाधिराजाय प्रसह्य साहिने । नमो वयं वैश्रवणाय कुर्महे ॥ स मे कामान् काम कामाय मह्यम् । कामेश्वरो वैश्रवणो ददातु ॥ कुबेराय वैश्रवणाय महाराजाय नमः ॥

ॐ स्वस्ति साम्राज्यं भौज्यं स्वाराज्यं वैराज्यं पारमेष्ठ्यं राज्यं महाराज्यमाधिपत्यमयं समन्तपर्यायी स्यात् सार्वभौमः सार्वायुष आन्तादापरार्धात् पृथिव्यै समुद्रपर्यन्ताया एकराळिति ॥

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥